سید حسن صدر زاده

 

 

نام و نام خانوادگی : سیدحسن صدرزاده (رئیس هیات مدیره)
رشته تحصیلی : لیسانس علوم اجتماعی
نام دانشگاه : دانشگاه تهران
تاریخ دریافت مدرک: 1348

عضویت در مجامع و سازمان‌ها :
1- سازمان کیفیت آسیا و اقیانوسیه APQO
2- سازمان مدیریت پروژه ایران

  

من فارغ‌التحصيل رشته علوم اجتماعي از دانشگاه تهران درسال 1348 هستم. قبل از آغاز فعاليت در مهندسين مشاور عرصه در دو نهادي كه براي تحقيقات اقتصادي- اجتماعي و برنامه‌ريزي توسعه (سازمان برنامه و بودجه- مؤسسه تحقيقات اجتماعي) در سطح كشور شكل گرفته بود. ضمن همكاري‌هايي كه با مؤسسه تحقيقات اجتماعي داشتم ولي به طور عمده به برنامه‌ريزي توسعه در سازمان برنامه و بودجه جذب شدم.

در دو سال آخر تحصيلات دانشگاهي در «طرح تقسيمات كشوري» در سازمان برنامه و بودجه همكاري فعال داشتم. بعد از فارغ‌التحصيلي مجدداً به سازمان برنامه و بودجه جلب شدم و اين بار به عنوان كارشناس اجتماعي در «دفتر طرح‌هاي توسعه ناحيه‌اي» به فعاليت‌هاي تحقيقاتي‌ام ادامه دادم. در دو سال آخر مانده به وقوع انقلاب به همراه تعدادي از متخصصين سازمان برنامه در طرح «بررسي وضعيت اقتصادي- اجتماعي جنگل نشينان گيلان» كار مي‌كرده‌ام.

با توقف فعاليت‌هاي مطالعاتي و تحقيقاتي در نهادهايي كه قبل از انقلاب شكل گرفته بودند و علاقمندي به فعاليت‌هاي پژوهشي، در سال‌هاي اوائل انقلاب به دلائل فوق با مهندسين مشاور عرصه در تحقيقات مرتبط با برنامه‌ريزي توسعه شهري همراه شدم.

مهندسين مشاور معماري و شهرسازي عرصه از زمره سازمان‌هايي در اين حرفه بود كه به «جايگاه بين يا فرا رشته‌اي تخصص شهرسازي» و نيز معماري اهميت داده است و با «فعال كردن» دفتر مطالعات اجتماعي- اقتصادي در مشاور عرصه، توسط اينجانب، گامي عملي در تحقق اين هدف خود برداشت. كار فعال من در عرصه از همان سال‌هاي اوليه همكاري براي تهيه حدود چهار طرح مهم شهري آغاز شد:‌

«بازسازي شهر آبادان- طرح جامع اروميه- طرح جامع تبريز و سپس طرح جامع اراك» و در همين طرح‌ها موضوع با اهميت «قشربندي اجتماعي» و ارتباط آن با«برنامه‌ريزي توسعه اجتماعي- اقتصادي و كالبدي» در برنامه كار مطالعات بخش شهرسازي مشاور عرصه قرار گرفت. همچنين اين شركت از تقليل طرح‌هاي شهري به مقوله‌اي كالبدي يا «كاربري اراضي» اجتناب نمود و در صف مقدم مشاوراني جاي گرفت كه طرح‌هاي سنتي تيپ 12 را در نظر و عمل كنار گذاشته و رويكرد راهبردي (ساختاري- راهبردي) را در برنامه‌ريزي فضايي (شهري و منطقه‌اي) بكار گرفت و بدين ترتيب از رويكرد تقليل‌گرايانة كالبدي پرهيز نموده و الزامات اجتماعي- اقتصادي، زيست محيطي و كيفيت محيط طرح‌ها و شرايط تحقق‌پذيري آنها را در برنامه‌ كار جدي قرار داد.

دستاورد اين رويكرد كه از مدت‌ها قبل در عرصه نهادينه شده بود، موجب گرديد تا مشاور عرصه بتواند واحد «مطالعات اجتماعي- اقتصادي» را از سطح معمول خود ارتقاء داده و  بخش «مطالعات جغرافيايي و برنامه‌ريزي فضايي» را از سال‌هاي 82-1381 سازمان دهد و در سال 86 گواهينامه صلاحيت رتبه دو را در اين زمينه از سازمان برنامه و بودجه (امور مشاوران و پيمانكاران) دريافت نمايد.

من يكي از سازمان‌دهندگان اصلي و مؤثر اين بخش در مهندسين مشاور عرصه بوده و مديريت آن را به مدت سه سال (89-1386) بر عهده داشتم. در اين بخش طرح‌هاي متعدد و با اهميتي در اقصي نقاط كشور به سرانجام رسيده است. از مهمترين طرح‌هاي هدايت شده در اين بخش مي‌توان به طرح‌هاي: «منطقه‌ آزاد انزلي»، «طرح كالبدي منطقه‌اي شمال شرق كشور»، «طرح توسعه آبراهه كارون»، «منطقه ويژه اقتصادي فرودگاه بين‌المللي امام خميني»، «منطقه ويژه اقتصادي جهان‌آباد همدان» و ... اشاره داشت، كه در هريك نوآوري خاصي نيز به تصديق كارفرمايان صورت پذيرفته است.  

كوتاه سخن اينكه مهندسين مشاور عرصه طي سه دهه فعاليت پيوسته خود، توانسته است نوآوري را با تحقق‌پذيري طرح‌هاي معماري و شهرسازي و برنامه‌هاي فضايي بياميزد و اهداف طرح‌ها را متحقق سازد. اينجانب نيز در مهندسين مشاور عرصه در طي حدود سه دهه فعاليت، در اين فرآيند حضوري مؤثر در زمينه‌هاي كارشناسي و مديريتي داشته‌ام. علاوه براين در چندين دوره در جايگاه رياست هيئت مديره و در دو دوره نيز تاكنون در جايگاه مدير عاملي انجام وظيفه نموده‌ام.